Bildiğiniz üzere geçen ay avrupadaki Samsung Galaxy s II lere güncelleme gelmiş, 17 nisan da da türkiye cihazlarına kies üzerinden resmi güncelleme yayınlanmıştı. ICS ile birlikte arayüzde pek değişiklik olmasa da, çekirdek bir hayli değişmiş ve cihazlarımız fark edilir derecede hızlanmıştı.

ICS ile ekran görüntüsü alma konusunda benim gibi sizlerinde sorun yaşadığına eminim. Eski Android sürümlerinde ekran görüntüsü almak için Power ve Home tuşlarına hızlıca basıp çekiyorduk. Ne yazık ki bu yöntem ICS de aynı şekilde çalışmıyor.

Android 4.0.3 ICS de ekran görüntüsü almak için Ses kısma tuşuna ve Güç tuşuna aynı anda basın ve yaklaşık bir saniye kadar bekleyin yada eski yöntemimiz olan Güç ve Ev tuşlarına aynı anda basın, bir saniye kadar bekleyin. 

Eskiden bu bekleme olayı olmadığı için hızlıca ekran görüntülerimizi alabiliyorduk. Yeni gelen 1 saniye kadar bekleme özelliğinden dolayı, ekran görüntüsü almak dert olmuştu, çalışmıyor diye aracı programlara yönelmiştik. Umarım bu uyarı ile sorununuzu çözmüş olurum. Yaşasın Android 4.0.3, yaşasın Galaxy S II

Bir önceki yazımda senaryomuzdan bahsetmiştim. Şimdi ise bu uygulamayı nasıl yapacağımızı adım adım görelim.

Öncelikle işe networkümüzün temeli olan RRAS’ı yapılandırma ile başlayalım. RRAS’ın olduğu sanal makinamızda 3 ayrı VMnet’e ihtiyacımız vardı. VMware üzerinden bunları hazırlayıp takalım.

VMware üzerinden Edit > Virtual Network Editor penceresini açıyoruz,

Burada VMnet1-2-3 ‘ün ekli ve hepsinin bu şekilde ayarlı olduğundan emin oluyoruz. Ardından RRAS olan makinamıza sağ tıklayıp settings diyip bu network adapterlarının cihazımıza takılı olduğundan emin oluyoruz.

Bundan sonra Network Connection kısmından VMnetlerimizi hata yapmamak için isimlendiriyoruz.

İsimlendirme işlemini yaptıktan sonra her birisine senaryomuzda belirttiğimiz gibi ip dağılımını yapıyoruz.  Senaryomuzda DHCP Client 2 de ip dağılımı görünmediği için ben 10.11.27.0 networkünü kullandım ve buna göre DHCP den ip dağıttım. RRAS üzerindeki bacağımız bizim gatewayimiz olacağı için VM2 ye 10.11.27.1 ip sini verelim. ipconfig /all komutu ile ip dağılımımızı görelim,

RRAS üzerinde olduğumuz için her birisine ayrı ayrı Gateway belirtmemize gerek yok,  zaten kendileri gateway.

DC ve DNS kurulumunu daha önceden anlatmıştım, burada da aynı şekilde bu kurulum işlemlerini yapıyoruz.

• Windows Server 2008 R2 Active Directory Domain Kurulumu
• RRAS Aracılığı ile DNS Kurulumu ve Senaryosu

Şimdi DHCP kurulumuna geçebiliriz. Windows Server 2008 R2 DHCP Rol Kurulumunu anlatmıştım. Bu senaryoda önemli olan noktalara değineceğim sadece. Add Roles diyip DHCP yi eklediğimizi var sayalım ve Administrative Tools dan DHCP yi açalım. Burada 2 farklı skope oluşturmamız gerekiyor. İlk Scope 172.16.0.0 network’ü için IP leri dağıtacak, ikincisi ise 10.11.27.0 network’ü için.

kşekilde gördüğünüz gibi IPv4 altında oluşturduğumuz scope lar mevcut. Burada önemli olan Scope’u oluştururken gateway’i doğru girmş olmanızdır. Eğer ki emin değilseniz gateway ve DNS ayarını aşşağıda göreceğiniz ekrandan yapabilirsiniz. Burada DNS sunucularımız da olduğu için DHCP üzerinden DNS ataması da yapmanız gerekecek. Unutmayın !

Bundan sonra işiniz çok kolay. Artık sorunsuz bir şekilde bilgisayarlarınız IP alacağını sanacaksınız fakat almayacak, çünki RRAS Broadcast yayınları geçirmeyeceği için , Sizin Client2 niz, DHCP ye bana ip ver diyemeyecektir. Bu yüzden RRAS üzerinde son işlemimiz, DHCP Relay Agent uygulamasını yapmak kalıyor. DHCP kurulumunda anlatmıştım, bir daha üstünden geçelim.

Burada gördüğünüz gibi DHCP Relay Agent ‘a sağ tıklayıp özellikler dediğimiz pencerede DHCP serverımızın ip si ne ise onu yazıyoruz. Senaryomuza bakarsanız IP adresinin bire bir eşleştiğini göreceksiniz. İkinci önemli nokta ise DHCP Relay Agent ‘a yine sağ tıklayıp New Interface diyip eklediğimiz adapter’ın doğru yani VM2 olması. Unutmayın ki bizim Client2 miz Vm2 ye bağlıydı. Bu şilemleri doğru yaptıktan sonra IP alamamız için hiç bir geçerli sebep yok. En kötü servisleri yeniden başlatırsınız, düzelir.

DNS kurulumlarını yaptıktan sonra Clientlarınızdan oluşturduğunuz zone lara ping atın. Eğer diğer anlatımları da hatasız uygulayabildiyseniz, sorunsuz çalışacaktır.

Gördüğünüz gibi wwww.evrence.com , 1.1.1.1 IP adresi ile çözümleniyor ve fark etmeniz için kırmızı ile renklendirdim, bu cihaz oluşturduğumuz Domain ortamına katılmış bir cihaz. Herşey sorunsuz bir şekilde çalışıyor.. Sizlerinde herhangi bir hata ile karşılaşmadan uygulamayı sonlandırmanız dileği ile..

Resimde gördüğünüz gibi bir network yapımızın olduğunu düşünelim. Evde bu yapıyı uygulamaya çalışırken kaynaklarımız sınırlı olacağından ve çok sayıda makinayı çalıştıramayacağımızdan, sol üstteki Domain Controller ve Primary DNS sunucumuzun aynı sanal makinamızda , altında bulunan Secondery DNS ve DHCP sunucumuzun aynı sanal makinada, RRAS, ISP ve clientlerimizin de ayrı makinalarda olduğunu düşünelim.

Bu yapıda izlememiz gereken yok öncelikle network sayılarımızı belirlemek. RRAS’ın sol tarafında gördüğünüz gibi tek bir network (172.16.0.0) network’ü olduğuna göre bu kısımın hepsini aynı interface’e alabilirim. Arada da switch olduğunu düşündüğünüzde VMware de aynı network adapter’ını takmanız gerektiğini basitce kavrayacaksınızdır.

Geriye RRAS’dan çıkan iki ayrı bacak kalıyor. Bunlara da ayrı ayrı network adapterlarını verirsem sorun kalmaz. Yani

• VMnet1
• VMnet2
• VMnet3

şeklinde 3 ayrı network adapter’ımız olacak.

Geldik cihaz sayısını belirlemeye, Sol taraftaki 4 lü grubun 2 şer tanesi için 1 makina olduğunu düşünürsek, clientler de toplam 2 makina, ISP için bir makina ve iletişimimizi sağlayacak RRAS için de bir makina, toplamda 6 makinaya ihtiyacımız olacak.

Umarım senaryo ve çözümlemesini basit bir şekilde anlatabilmişimdir. Bu senaryonun uygulamasını buradan inceleyebilirsiniz.

Windows Server 2008 üzerinde rollerin nasıl eklendiğinden daha önce bahsetmiştim. Şimdi ise DHCP rolünün nasıl eklendiğinden bahsedeceğim.

Her zamanki gibi rollerimizi, server manager üzerinden bilgisayarımıza sağ tıklayıp Add Roles diyerek ekliyoruz. DHCP yi eklerken tek yapmamız gereken karşımıza gelen ilk ekrana next diyip, ikincisinde ise DHCP satırını tıklamak. Kurulum esnasında Windows Server 2008 R2 bize ayarları girmemiz için direktirflerde bulunuyor. Ama bizim vaktimiz kısıtlı ve ayarları detaylı bir şekilde sonradan girmek istiyorsak ne yapacağız ? İşte bu noktada yazının altındaki video yardımınıza koşuyor.

Kurulum esnasında tek tek ayarları, Scopeları girmek zorunda değilsiniz. Administrative Tool araç çubuğumuzdan DHCP sekmemizi tıklıyoruz.

Gelen ekrandan Scope adımızı yazıp next diyoruz,

DHCP mizin dağıtacağı IP aralığını yazıyoruz,

Belli bir aralıktaki ip leri dağıtmak istemiyorsak onu yazıyoruz,

IP lerin ne kadar süre ile cihazlara tanımlanacağının ayarını yapıyoruz,

Router’ımızın Gateway ‘ini belirtiyoruz,

Eğer Domain yapımız varsa DNS belirtmemiz gerekeceğinden DNS ayarlarımızı yapıyoruz,

Wins Ayarlarımızı yapıyoruz,

Ve Next diyip işlemimizi bitiriyoruz,

Rol eklendikten sonra adım adım Scopeları nasıl oluşturacağımızı anlattım. Şimdi birde arada Routerımız var ve bunun üzerinden nasıl ip dağıtacağımızı düşünürsek, işler biraz karışıyor. RRAS hizmetimiz Broadcast yayınları geçirmeyeceği için RRAS’ın farklı bacağındaki Clientlerimiz ip alamayacaklardır. Bu yüzden RRAS üzerine DHCP Relay Agent özelliğini kullanmamız gerekiyor. Bu noktada en çok dikkat etmeniz gereken şey, DHCP Relay Agent da sağ tıklayıp özellikler dediğinizde karşınıza gelen pencereye DHCP rolünüzün kurulu olduğu cihazının IP adresini yazmanız gerekiyor. Ayrıca DHCP Relay Agent’a sağ tıklayıp New Interface dediğinizde de, dinlenecek olan Network Interface ini yani IP leri alacak olan cihazlarınızın bağlı oldu Interface ‘i seçmeniz gerekiyor. Adım adım yapılışı aşşağıdaki videoda mevcut. İyi seyirler

Bundan önceki yazılarımda Windows Server 2008 R2 üzerine ufak tefek rol eklemeleri, domain ortamına katılma gibi konulardan bahsetmiştim. Bugün çıtamızı biraz daha yükseltip RRAS aracılığı ile oluşturduğumuz yapıya DNS ler ekleyeceğiz ve Client bilgisayarımızdan bu DNS ler üzerindeki isim çözme işlemlerini inceleyeceğiz.

Öncelikle oluşturmak istediğimiz yapının şeklini detaylıca çıkararak işe başlayalım:

Çıkardığımız bu yapıya göre RRAS üzerinde 4 ayrı network olması gerekiyor. Bunun için öncelikle VMware / Hyper-V üzerinde bu sanal networklerimizi oluşturmalıyız. Ben VMware ‘i tercih ettiğim için yazı içerisinde VMnet leri göreceksiniz.

Burada bende daha önceki kullanımlarımdan dolayı vmnet5 ve 6 da mevcut, bu uygulamada kullanmayacağım için bana sorun teşkil etmeyeceklerdir. Bu oluşturduğumuz VMnet lerin hepsini RRAS rolune sahip olan sanal makinamıza eklemeliyiz.

Gördüğünüz gibi RRAS olan sanal makinamın özelliklerine girdiğimde 4 adet VMnet in bağlı olduğunu görüyorum. Bilgisayarımda yer sorunu olduğu için, yukarıdaki senaryoda görünen ISP DNS server’ını fiziksel makinam, diğerlerini ise sanal makinalar yaptım. Yazının ilerleyen bölümlerinde ve uygulama videosunda daha iyi anlayacağınıza eminim. Şimdi gelelim bu VMnet lere doğru ip yapılandırmasını uygulamaya. Sistemimizin sorunsuz çalışması için, ip çakışmalarına ve Windows Server 2008 R2 de çalıştığımız için hatasız gateway adreslemelerine çok dikkat etmeliyiz.

RRAS kurulu olan sanal makinamızın network aygıtlarına bakacak olursak,

Sorunsuz bir şekilde bütün VMnet lerin ekli ve aktif olduğunu görüyoruz. Bu VMnetlerdeki ip dağılımını senaryomuza uygun olarak nasıl yaptığımıza bakalım;

Gördüğünüz gibi RRAS üzerinde çalıştığımız için bütün IP leri 1 ile bitirdik, ben yazımı kolay olsun diye 1 ile bitirdim isterseniz 11 ile bitirin ama bu VMnetlere bağlı her bir sanal/fiziksel makinanız için VMnetlerin Gateway kısımlarına burada verdiğiniz IP leri girmeniz gerekecektir !

Bu yapılandırmaya göre;

• VM1 = Client
• VM2 = Seconder DNS
• VM3 = Primary DNS
• VM4 = ISP DNS

olmuş oldu. Bu sıra tabiki size bağlı, önemli olan buradaki IP lere göre, her bir sanal makinanıza VMware Workstation üzerindeki ayarlar bölmünüzden ugun VMnet’i bağlamanız. VM1 ilk olduğu için onun ayarlarını inceleyelim;

Bu resimde görüldüğü gibi network adapter olarak VMnet1 takılmıştır. Videoda da  yukarıdaki listeye yazdığım gibi ayarlamaların her bir sanal makina için uygulandığını göreceksiniz. Yaptığımız bu ayarlamalar ile beraber RRAS’ımızın doğru çalışıp çalışmadığını anlamamızın iki yolu var;

Birincisi, Administrative Tools > Routing And Remote Access konsolundan IPv4 > General sekmesi altında gelen ve giden byteların artıyor olması, farklı networklerimizin birbirleri ile haberleşiyor olduğuna işaret eder

İkincisi ise herhangi bir sanal makinamızdan, farklı networkteki herhangi bir sanal makinamıza ping atmak olacaktır. Örneğin VM1 üzerindeki Client’ımızdan, VM4 üzerindeki ISP DNS imize ping atalım.

Gördüğünüz gibi ICMP paketlerimiz sağlıklı bir şekilde cihazımıza ulaşıyor. Buraya kadar olan kısım RRAS’ın yapılandırılması ve sağlıklı çalışıp çalışmadığının kontrol edilmesi ile alakalıydı. Buradan sonra ise DNS lerimizi kurup, zone lar oluşturup, primary ve secondary serverlarımızı replike edip, kayıtlar bu sunucularımızda yok ise ISP dns serverımıza gidip, orada çözümlenip Client’ımıza ulaşmasını sağlamak olacak. Evet, yapacağımız işlem tam olarak bu olsa gerek

VMnet3 ve VMnet2 ye bağlı olan Primary ve Seconder DNS lerimizin kurulumları için her bir sanal makinamızın server manager sekmesine gelip, Roles kısmına sağ tıklayıp ADD Roles diyip, oradan DNS ‘i seçmemiz gerekiyor. Bu adımlar videoda tek tek yapılmıştır, bu konuda sizlere güzel referans olacaktır. DNS rolünü server’a eklemekten ziyade, DNS yapılandırması daha önemli bir konu.

DNS yapılandırırken, Primary dns seçersek o bizim birincil DNS imiz oluyor. Üzerinde pek çok yetkiye sahip oluyoruz. Secondary DNS ise Primary de oluşturduğumuz Zone oların kopyasını kendisine çekiyor ve bu yöntem ile Primary DNS imiz zarar görürse, secondary dns imiz sayesinde hiç bir veri ve iletişim kaybı olmadan yolumuza devam ediyoruz. ISP DNS ise primary de ve secondary de DNS kaydımız yok ise, bu iki dns sunucumuzu ISP DNS sunucumuza Forward edip, ismi özmemize yarıyor. Yukarıdaki senaryoda ISP DNS imizin IP si TTNET in DNS serverlarının IP sidir. Belki bu şekilde daha iyi kafanızda canlanır. Client önce kendi tanımlı olan DNS sunucularına bakıyor, eğer DNS sunucuları ellerinde kayıt yoksa direk olarak ISP yani TTNET in DNS sunucusuna bakıyor, kayıtı TTNET den alıp, istek yapan Client’a ulaştırıyor. Video da da görebileceğiniz gibi bu işlem normal ping atma işlemlerinden uzun sürüyor, ilk seferinde. Daha sonraları Cache ye alındığı için aynı isme ping atınca Client kendi kendine yönlendirme yapıyor ve işlem çok hızlı bir şekilde gerçekleşiyor.

Eğer DNS sunucuları üzerinde bir değişiklik yaptıysanız ve Primary / Secondary DNS suncuları bu yapılan değişikliği ISP üzerinden çekip size ulaştırdıysa, Primary ve Secondary DNS lerinin de DNS Manager üzerinden Cachelerinin temizlenmesi gerekiyor.

Bu kadar lafın ardından, DNS üzerinde Zone eklemeden de bahsettikten sonra bütün ayrıntıları izleyebileceğiniz uzun videonuza kavuşacaksınız

Zone eklemek için DNS Rolü kurulu olan sanal makinamızın Administrative Tools bölümünden DNS Manager konsolunu açıyoruz.  Gelen pencerenin sol tarafından serverımıza sağ tıklıyor ve New Zone seçeneğini tıklıyoruz. Karşımıza 3 tane seçenek çıkıyor. Senaryomuz gereği, biz hangi tip Zone ekleyeceksek onu seçiyoruz. Örneğin Primary DNS imizi konfigure ediyorsak Primary yi seçip Next > Next diyip;

Zone Adımızı giriyoruz ve Next > Next ile işlemimizi bitiriyoruz. Bunu yaptıktan sonra oluşturduğumuz Forward Lookup Zone sekmesinden, zone’umuza sağ tıklayıp New Host diyoruz. Bu kısıma girilmesi gereken IP adresini test ortamında olduğumuz için dilediğiniz birşeyi girebilirsiniz, sonuçta client ping isteği gönderdiğinde ismi çözüp ip adresini bize ulaştırması önemli.

Client’ımızdan www.evrence.com adresine ping attığımız zaman bize 1.1.1.1 ip sini veriyorsa, amacımıza ulaştık demektir !

Secondary Zone seçeneği ise, Primary de bulunan DNS kayıtlarının kopyalarını almak için seçeceğimiz seçenek. Secondary Zone seçeneğini seçtikten sonra bizden yine Zone adresini isteyecek ve sonrasında IP adresi isteyecek. Burada istediği IP adresine, adını yazdığımız Zone hangi serverda ise onun ip adresini yazmamız gerekecektir. Eğer işlemi doğru yaptıysak bize yeşil ışık yakacaktır. Dns manage ekranından eklediğimiz secondary zone’a bakmak istediğimizde ise kırmızı yasak işaretini almamız muhtemel ! Çünki primary den, bu dns kayıtlarının kopyalanabileceğine dair izin vermemiz gerekiyor. Bunun için gerekli olan zone’a sağ tıklıyor, Özellikler diyor ve Zone Transfer Sekmesine geliyoruz. Burada Allow kutucuğuna tik atıp, izin verme yöntemimizi belirliyoruz. Bizim senaryomuzda sadece 1 tane sunucu replikasyon yapacağından dolayı, ben kopyalama işlemini sadece belirlediğim IP nin yapmasına izin verdim.

Son olarak Forward’ın nereden yapıldığından bahsedecek olursak;

Primary ve Secondary sunucularımızın ikisinde de bu işlemi yapacağız. DNS Manage ekranındaki serverımıza sağ tıklıyor, özelliklere giriyor ve Forwarders sekmesinden edit diyip ISP DNS serverımızın IP adresini giriyoruz.

Sistemimizi genel olarak kurmuş olduk. Şimdi nasıl çalışıp çalışmadığını test etmekte kaldı. Test yönteminin en iyi aktarılma yöntemi videodur diyor ve sizi uzun ve ayrıntılı videonuz ile baş başa bırakıyorum

Önceki yazılarımda domain kurulumunu ve organizasyon şeması çıkarılmasını anlatmıştım. Şimdi ise domain ortamımıza bir kullanıcı eklemekten bahsedeceğim.

Bu noktada dikkat etmemiz gereken önemli bir husus var, domain’e katılırken; client yani domain ortamına sokacağımız bilgisayarın DNS adresini, Active Directory’nin yüklü olduğu server’ın ip si olarak ayarlamalıyız. Video içerisinde bu işlemi göstermiş olsam da, buradan da hatalara mahal vermemek için yazdım.

Domain ortamına katılırkende, domain yapısını kurarken yazıdğımı şifremizi soracaktır, bunu da göz ardı etmeyelim.

Bir önceki yazımda Windows Server 2008 R2 üzerinde domain kurulumunu anlatmıştım. Şimdi bu domain üzerinde organizasyon şemamızı oluşturacağız. Unutmayın ki, doğru şemanın kurulmadığı yapılar ileride başınıza büyük sorunlar açacaktır. İşin en başındayken organizasyon şemanızın nasıl olması gerektiğini iyi düşünüp, ona göre şemanızı oluşturun.

Ben deneme ve anlatma amaçlı kendi çapımda ufak bir şema oluşturdum ve bunu uyguladım.

Aşşağıdaki videoda Windoes Server 2008 r2 üzerinde Active Directory ve Domain kurulumunu elimden geldiğince adım adım ilerleyerek anlatmaya çalıştım.

Active Directory Domain hizmetini kurmak için Başlat > Çalıştır ‘a DCPROMO yazıyorsunuz ve gerisini videon izliyorsunuz

 Benim gibi serverlara meraklıysanız ve bu cihazların çalışan hallerini hiç görmediyseniz aradığınız yazı tam olarak bu !

Geçen gün Bilge Adam Eğitim Akademisinde serverlar üzerine teorik olarak konuşurken, peki bu cihazlar fiziksel olarak nasıl birşey, nasıl çalışır dedik ve çalıştırdık Her zaman demişlerdir çok gürültülü aletlerdir diye ama insan ne kadar gürültülü olabileceğini tahmin edemiyor. Açılış düğmesine basıyorsunuz, sanki uçak kalkıyor !

Sysprep aracı ile bilgisayarımızın sanki ilk defa açılıyormuş gibi gösterebiliyoruz. Bu gibi durumlar binlerce bilgisayar gerektiren ortamlarda kolayca windows kurulumunu gerçekleştirmemizde yardımcı oluyor.

Sysprep aracı ile bilgisayarımızın Computer SID bilgisini ve User SID bilgisini silmiş oluyoruz, bu sayede aynı windows imajı üzerinden birden fazla kurulum gerçekleştirdiğimizde kullanıcı ve bilgisayar çakışma problemi yaşamamış oluyoruz.

Sysprep Çalıştırma

Bilgisayarımızın çalıştır ( windows + r ) kısmını açıyoruz ve sysprep yazıyoruz. Yada C:\Windows\System32\sysprep konumuna gidip sysprep.exe yi çalıştırabiliriz.

Karşımıza gelen ekranda generalize‘ı tıklıyor, varsayılan olan OOBE yi seçiyoruz ve eğer bilgisayarımızın direk olarak imajını alacaksak alttaki kutucuktan shutdown seçeneğini seçiyoruz. Bu seçenek tabiki size kalmış birşey.  Tamam dedikten sonra arkamıza yaslanıyor ve sysprep işleminin bitmesini bekliyoruz.

Eğer sysprep işlemini dos komut satırı aracılığı ile yapmamız gerekirse;

C:\Windows\System32\sysprep dizininde gidip;

C:\Windows\System32\sysprep> sysprep /generalize /oobe /reboot /unattend:unattend.xml

ile işlemimizi gerçekleştirebiliriz.

Bildiğiniz gibi Nokia N97 Mini kullanıcısıydım, birkaç gün önce yeni telefon aldım, Galaxy S2. Telefon değiştirmelerindeki en büyük sorunlardan birisi rehber aktarımı. 1997 yılından beri aynı sim karta sahip olduğum için, ve nokia da düzenli bir rehberim olduğu için bütün rehberimi sim kartıma aktaramadım. Hem hafızası yetmedi, hemde düzenli olan rehberin düzeni bozulacaktı. Bu noktada yardımımda, NbuExplorer diye bir uygulama yetişti. Nokia Suite ile yedeğimi aldım, Nbu ile yedeğimi açtım ve her bir kişiyi ayrı ayrı vCard dosyaları (.vcf) olacak şehikilde rehber dizinine aktardım. Sorun bundan sonra başlıyordu..

Android tabanlı cihazlarda rehber vCard desteklemiyor diye biliyorum, en azından desteklese bile 250 den fazla kişiyi tek tek atamazdım, yada google hesabımın rehberine eklerken, 250 den fazla kişiyi tek tek ekleyemezdim. Bu yüzden 250+ vCard dosyasını tek bir vCard da toplamam lazımdı. Bu işlemin bir hayli vaktimi alacağını düşünürken, şaşkına döndüm neden mi ?!

Adım adım vCard (.vcf) dosyalarını birleştirme:

• vCard dosyalarınızı C:> dizinindeki rehber klasöründe toplayın. Yüzlerce, binlerce ayrı ayrı vCard dosyası olsun elinizde. ( C:\rehber>)
• Windows komut dosyasını açın. (cmd.exe) ( Kısayol: Windows + R > cmd.exe )
• Komut dosyasında “cd C:\rehber” yazın. ( Artık C:\rehber> dizinindesiniz.)
• Sonrasında mucizeyi yazın: copy *.vcf toplu.vcf

Facebook, uzun zaman önce timeline görünümünü duyurmuştu. Her zaman yaptığı gibi timeline’ı kademeli olarak devreye soktu. İlk duyurduğunda işin inceliğini bilenler Open Graph kullanarak kendi timelinelarını aktifleştirselerde bu günlerden itibaren timeline bütün kullanıcılara açılmış durumda. Facebook Timeline ( Facebook Zaman Tüneli ) a sizde geçiş yapmak istiyorsanız

https://www.facebook.com/about/timeline

bu adresi tıklayıp etkinleştirmeniz gerekmektedir.

Son yazımdan tam tamına 6 ay , 20 gün sonra başladım bu yazımı yazmaya. Zaman zaman twitterda yakındığım gibi, blog lamayı gerçekten çok özledim ve en sonunda bu yazıya başladım..

6 Aydır piyasada yoktum ama hayat benim için bir hayli zorlu geçti bu zaman içinde. Öncelikle şunu belirteyim ki, üniversitedeki öğrencilik hayatımı sonlandırdım. Ama bu benim için pek kolay olmadı. Gelin anlatayım detayları !

4. sınıfın son dönemi, üniversite hayatımın ilk dönemindeki gibi başarılıydı. Hayatımda ikinci defa bütünleme sınavına girmeden dönemi bitirebilmiştim. Fakat üniversite yolculuğu benim için sonlanmamıştı, çünki ilk dönemden 2 dersim vardı. Bu iki ders yüzünden, tek ders sınavına giremiyor, dolayısıyla okulu yarım dönem uzatıyordum. Fakat bize bir önceki sene ( 2009  - 2010 ) döneminde getirilen bir hak ile, başka üniversitelerden yaz okulu alabiliyorduk. Hal böyle olunca bende Eskişehir Osmangazi Üniversitesinden kalmış olduğum iki dersi alabilmek için gerekli işlemler ile uğraştım. Kendi üniversitemden izini çıkarttıktan sonra, Osmangazi Üniversitesinde ders seçim işi için Eskişehirin yollarına düştüm.

Eskişehire gittiğimde, almış olduğum kredi sayısına göre harç miktarımı yatırdım sonra öğrenci işlerine gittim, üniversiteye kayıt yaptırdım ve son olarak da bölüme gidip ders seçimini yapacaktım ki, engelle karşılaştım. Almak istediğim iki ders, enteresan şekilde fizik bölümünün en kolay sayılabilecek dersleri olduğu için, iki dersin toplamda 4 saati çakışıyordu. Birisi 8 saatlik ders olmasına rağmen. Durum böyle olunca üniversitedeki yetkililer iki dersi birden alamayacağımı, derslerin saatlerinin 15 dakikalık çakışmasında bile iki dersi birden veremeyeceklerini, bunlardan birisini seçmem gerektiğini söylediler. Bende haftada bir gün olan dersi seçtim mantıken.

Tabi bu sırada bir de formasyon eğitimi aldığım için, aynı zamanda Kırıkkale de de ilk defa uygulanan formasyon eğitimi için yaz okuluna gidiyordum. Anlayacağını yazın Eskişehir – Ankara – Kırıkkale üçlüsünde mekik dokudum.

Yaz tatilinin sonlarına doğru sınav sonuçları açıklandı, Eskişehir deki dersi başarıla ile geçtim, notumun işlenmesi için gerekli olan belgeleri en hızlı şekilde üniversiteme ulaştırdım. Dersi geçtiğim için okulu bitirmeme bir ders kalmıştı bu durumda. Fakat bu dönem başında 1-3 , 2-4 barajına takılanlar için tek ders sınavı eylül ayının başında, bu durum dışındakiler için bir sonraki dönem sonunda açılacaktı. Yani bir ders yüzünden bir gencin 5-6 ay ı boş boş geçecekti..

Üniversitemizin senetosu bu durumu fark edince, bir karar ile benim gibi durumda olan öğrenciler için bir tek ders sınav hakkı tanındı. Tek ders duyurusunu rektör yardımcımızdan ilk ağızdan duyduğum için direk başvurumu yaptım. ( Sanırım ilk başvuru yapan benim. ) Bölüm, Eskişehir deki dersimi geçerli saydığı için tek ders başvurumu kabul etti ve tek ders sınavına girdim. Sınavdan 90 alıp başarı gösterdim ve notum sınav günü öğrenci sistemine işlendi. Artık mezundum. Yani mezun gibiydim, çünkü tek derse girip başarılı olmuştum, yaz okulunda aldığım dersin sayılmaması gibi bir durum olamazdı, tek ders sınavına almışlardı ?

Ertesi gün tekrar okula gittim ve yaz okulu notumu işletmeye çalıştım. Çünkü o gün yüksek lisansa özel öğrenci olarak başvuruların son günüydü. Saat 5 e doğru öğrenci işlerine son bir atak yaptım, memuru ikna ettim ve notumu girmek için bilgisayarı açtı, tam notumu girecekti ki, “ben bu mesuliyetin altına giremem, bu notu girmem, başkanla konuş” dedi. Birkaç teknik nedenden dolayı notumu girmiyorlardı, yani bütün bir yaz gittiğim okulu saymıyorlardı. Ayrıca yüksek lisansa başvuramıyor, direk yarım dönem uzatıyordum. Halbuki ben gitmeden önce üniversitenin mercilerinden izini alıp, yönetim kurulu kararı ile gitmiştim Eskişehir’e.

Derdimi, sorunumu ulaşabildiğim herkese anlattım. Hemde bir kaç kere. Tahmin edemeyeceğim makamlardan, çok samimi karşılandım. 2 haftalık bir uğraşın sonunda, aldığım ders kabul edildi ve mezuniyet için hiç bir engel kalmadı. O gün bütün işlemleri hallettim ve üniversite ile olan ilişiğimi kestim. Sonunda gerçekten, sorunsuz bir şekilde üniversiteden mezun olabildim ve ben artık bir Fizikçiydim.

Mezuniyet duygusunu yaşamadan bir gün önce O.D.T.U. de İngilizce kursları hakkında bilgi aldım. Aklıma yatan, uygun programa kaydımı yaptırdım. İngilizceyi bilmemek benim için büyük bir eksiklikti çünkü. Şu günlerde hafta içi her gün sabahın köründe O.D.T.U. ye gidiyor, İngilizce’mi geliştiriyorum.

Şimdi bakıyorum da, eğer o memur benim notumu o an girseydi, ben şuan O.D.T.U. ye hiç gitmemiş olacaktım. İngilizce öğrenmek yerine boş boş evde oturuyor olacaktım ve belkide bundan 15 – 20 yıl sonra çok ama çok pişman olacaktım. Rahmetli Steve Jobs ‘ın dediği gibi, noktaları asla ileriye bakarak birleştiremezsiniz, sadece geriye bakarak birleştirebilirsiniz..

Yeni domain aldım, gayet kısa ve şık olduğunu düşünüyorum. http://evren.in

Şimdilik Kimdir.com daki profilime yönlendirmesi bulunuyor. İleride güzel bir CV sayfası olabilir.

Domain hakkında sizin düşünceleriniz nedir ?

WampServer, local bilgisayarlarımızda en çok kullandığımız hazır paketlerden birisi. Ayrıca, benimde vazgeçilmezlerimden..

Bildiğimiz üzere Web işlemlerinde genelde 80. port kullanılır. Wampserver da apache bileşeni de ön tanımlı olarak 80 portu kullanacak şekilde gelmektedir.

Fakat bazen port çakışmalarından dolayı problem yaşamaktayız. Örneğin bilgisayarımızda Skype yüklü ise ve wamp dan önce skype açılmışsa, wamp server’ın bir türlü bütün servislerinin başlayamadığını, localhost umuzun çalışmadığını görürüz. Benzer şekilde TeamViewer programı da 80. portu kullanmaktadır.

Wamp ile diğer uygulamaların çakışmalarını önlemek ve güvenli işlem yapmak amacı ile portumuzu değiştirebiliriz. Bunun için aşşağıdaki görseller ile size yardımcı olmaya çalışacağım.

Wamp ikonuna tıkladıktan sonra, yukarıdaki resimde gördüğünüz menüler karşınıza çıkıyor. Burada Apache sekmesine tıklıyoruz

Karşımıza gelen bu minik pencereden, httpd.conf dosyamıza ulaşıyoruz.

Bundan sonra yapmamız gerken, not defteri ile açılan httpd.conf dosyasından

“# Listen:”

yazısını bulmak. Üst taraflarda yer alıyor zaten, dikkatinizi çekecektir.

Bulduğunuz satırda, örnekte de belirtildiği gibi hangi portu kullanmak istiyorsanız onu yazıyorsunuz. Örneğin ben 8080 portunu kullanmayı tercih ediyorum ve,

Listen 8080 yazdım. Siz de hangi portu kullanmak istiyorsanız onu yazınız.

Bu işlemleri yaptıktan sonra, Ctrl + S diyerek yaptığımız değişiklikleri kayıt ediyoruz, ardından ilk resimde görülen, Bütün Servisleri Yeniden Başlat yazısına tıklıyoruz.. İşlemimiz tamamdır. http://localhost:8080 üzerinden, herhangi bir programla çakışmadan, wampserver’ınızı kullanabilirsiniz.